تاثیر مداخله گروهی مبتنی بر شفقت ورزی بر کاهش حساسیت بین فردی و افزایش تاب آوری هیجانی در دانش آموزان دارای سابقه قلدری دیدگی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخله گروهی مبتنی بر شفقت ورزی بر کاهش حساسیت بین فردی و افزایش تاب آوری هیجانی در دانش آموزان دارای سابقه قلدری دیدگی دوره متوسطه اول شهر تهران انجام شده است. این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری دو ماهه انجام گردید و جامعه آماری آن شامل تمامی دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، ۶۰ دانش آموز دارای سابقه قلدری دیدگی (بر اساس نمرات بالاتر از نقطه برش در پرسشنامه قلدری دیدگی) انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. یافته ها نشان داد که مداخله گروهی مبتنی بر شفقت ورزی تاثیر مثبت و معناداری بر کاهش حساسیت بین فردی و افزایش تاب آوری هیجانی دانش آموزان داشته است و این تاثیر در مرحله پیگیری نیز پایدار مانده است و این یافته، نشان دهنده اثربخشی پایدار مداخله شفقت ورزی بر متغیرهای روانشناختی دانش آموزان قربانی قلدری است. همچنین نتایج حاکی از آن است که مداخله شفقت ورزی بر مولفه های مختلف حساسیت بین فردی (از جمله ترس از ارزیابی منفی، نگرانی بیش از حد درباره روابط، حساسیت به طرد و انزوای اجتماعی) و مولفه های تاب آوری هیجانی (از جمله تنظیم هیجان، خوش بینی، خودکارآمدی و حمایت اجتماعی) تاثیر مثبت داشته است و بیشترین تاثیر بر مولفه های ترس از ارزیابی منفی و تنظیم هیجان مشاهده شده است و این یافته، نشان دهنده آن است که شفقت ورزی با کاهش خودانتقادی و افزایش پذیرش خود، بیشترین تاثیر را بر کاهش حساسیت به ارزیابی دیگران و بهبود توانایی مدیریت هیجانات دارد. بررسی نقش تعدیل گر جنسیت نشان داد که اگرچه دختران در هر دو متغیر تاثیرپذیری بیشتری نشان دادند، اما این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود و مداخله شفقت ورزی برای هر دو گروه جنسیتی به یک اندازه اثربخش بوده است .

کلیدواژه ها:

شفقت ورزی ، حساسیت بین فردی ، تاب آوری هیجانی ، قلدری دیدگی ، دانش آموزان