مدرسه بدون معلم؟ آینده پژوهی نقش تسهیل گری به جای تدریس سنتی

آینده پژوهی در نظام های آموزشی، بازاندیشی در نقش بنیادین معلم را ضروری می سازد. پرسش از «مدرسه بدون معلم» نه به معنای حذف فیزیکی معلم، بلکه بازتعریف کارکرد او در عصر تحولات دیجیتال و دسترسی بی سابقه به اطلاعات است. این مقاله با رویکرد آینده پژوهی، گذار از الگوی سنتی «تدریس به عنوان انتقال دانش» به الگوی «تسهیل گری یادگیری» را تبیین می کند. یافته ها نشان می دهد که در افق پیش رو، نقش معلم از ارائه دهنده محتوا به طراح تجربه های یادگیری، هدایت گر تعاملات آموزشی، و پرورش دهنده مهارت های قرن بیست ویکم تغییر خواهد یافت. با وجود توانمندی های روزافزون هوش مصنوعی و یادگیری خودسازمان یافته، نقش معلم به عنوان تسهیل گر، راهنما و برانگیزاننده نه تنها حذف نشدنی، بلکه ضروری تر از پیش می نماید. تحقق این تحول، مستلزم بازنگری در برنامه های تربیت معلم، توانمندسازی در سواد دیجیتال، و طراحی محیط های یادگیری مشارکتی است

کلیدواژه ها:

مدرسه ، معلم ، تدریس