تاثیر بازخورد سازنده بر نتایج آزمون و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش با هدف واکاوی اثربخشی بازخوردهای سازنده بر ارتقای عملکرد تحصیلی و نتایج آزمون های دانش آموزان مقطع ابتدایی تدوین گردیده است. به منظور دستیابی به این هدف، از روش مطالعه توصیفی-تحلیلی با رویکرد فراتحلیلی بر داده های حاصل از ارزشیابی های تکوینی بهره گرفته شد که در آن تعاملات آموزشی و بازخوردهای ارائه شده در کلاس های درس مورد سنجش قرار گرفتند. در این چارچوب، از مدل تحلیل محتوای کیفی و آزمون های آماری پیش آزمون-پس آزمون برای ارزیابی تغییرات رفتاری و نمرات دانش آموزان استفاده گردید تا روند تاثیرگذاری بازخورد در بهبود یادگیری عمیق مشخص شود. نتایج به دست آمده نشان می دهد که جایگزینی نمره دهی سنتی با بازخوردهای توصیفی و سازنده، منجر به کاهش معنادار اضطراب عملکرد و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یاددهی-یادگیری شده است. همچنین، تحلیل داده ها حاکی از آن است که ارائه بازخورد به موقع و هدفمند، شکاف های یادگیری در دروس پایه را به حداقل رسانده و باعث رشد پایدار در نتایج آزمون های پایان دوره و توسعه مهارت های فراشناختی گردیده است. این پژوهش در نهایت تاکید می کند که مدیریت بازخورد توسط معلمان، به عنوان ابزاری راهبردی برای تبدیل شکست های اولیه به فرصت های یادگیری و ارتقای پیشرفت تحصیلی در نظام آموزش ابتدایی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

بازخورد سازنده ، پیشرفت تحصیلی ، ارزشیابی توصیفی ، یادگیری فعال ، آموزش ابتدایی