نقش سبک مدیریت مشارکتی مدیران در ارتقای اثربخشی خدمات راهنمایی و مشاوره مدارس

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و تاثیر سبک مدیریت مشارکتی مدیران بر ارتقای اثربخشی خدمات راهنمایی و مشاوره در مدارس به انجام رسیده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی و پیمایشی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه مشاوران و معلمان مدارس منطقه مورد مطالعه بود که با بهره گیری از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، حجم نمونه مناسب انتخاب و وارد فرآیند سنجش شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه استاندارد مدیریت مشارکتی و پرسشنامه محقق ساخته ارزیابی اثربخشی خدمات راهنمایی و مشاوره بود که روایی صوری و سازه آن ها تایید و پایایی ابزارها از طریق ضریب آلفای کرونباخ احراز گردید. مدل تحلیل مطالب و ارزیابی فرضیه ها با استفاده از نرم افزار آماری در دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی (مدل سازی معادلات ساختاری و ضریب همبستگی پیرسون) پیاده سازی شد. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که میان به کارگیری الگوی مدیریت مشارکتی توسط مدیران و شاخص های اثربخشی خدمات مشاوره ای رابطه مثبت، معنادار و مستقیمی برقرار است. همچنین نتایج حاکی از آن بود که ابعاد تفویض اختیار، جلب مشارکت معلمان و مشاوران در تصمیم گیری ها، و برقراری ارتباطات باز سازمانی، بیشترین سهم را در ارتقای کیفیت مداخلات بالینی، تحصیلی و سازشی مشاوران دارند. بر این اساس، اتخاذ رویکرد مشارکتی با تقویت احساس تعلق سازمانی، اعتماد متقابل و تسهیل هماهنگی میان رشته ای، بستر تعامل فعال ارکان مدرسه را فراهم آورده و به بهینه سازی سلامت روان، کاهش تعارضات رفتاری و بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می انجامد. در نهایت، آموزش مهارت های رهبری مشارکتی به مدیران به عنوان پیش نیاز کلیدی جهت ارتقای نظام راهنمایی مدارس پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت مشارکتی ، خدمات راهنمایی و مشاوره ، اثربخشی سازمانی ، تصمیم گیری مشارکتی ، مدارس.