کاربرد هوش مصنوعی در ارزشیابی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری در فضای مجازی

پژوهش حاضر با هدف بررسی همه جانبه کاربرد فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در فرایند ارزشیابی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری در بسترهای آموزش مجازی به انجام رسیده است. روش پژوهش حاضر از نوع کیفی و بر پایه رویکرد توصیفی-تحلیلی و سنت سنتزپژوهی متون و اسناد علمی مرتبط تدوین گردیده است. روند اجرای پژوهش شامل گردآوری، پایش و غربالگری نظام مند مقاله ها، گزارش ها و پایگاه های اطلاعاتی معتبر ملی و بین المللی در بازه زمانی سال های اخیر بوده است. جهت مدل تحلیل مطالب و سازمان دهی داده ها، از شیوه تحلیل مضمون یا تماتیک در قالب کدگذاری مفاهیم، دسته بندی مضامین پایه و استخراج درون مایه های فراگیر استفاده شد تا ابعاد گوناگون فناوری های هوشمند سنجش بازشناسی شوند. یافته های حاصل از واکاوی داده ها نشان داد که به کارگیری آزمون های انطباقی رایانه ای و سیستم های پردازش زبان طبیعی نقشی بی بدیل در رفع موانع متنی و نگارشی آزمون ها برای دانش آموزان نارساخوان و نارسانویس ایفا می کند. همچنین بهره گیری از ابزارهای هوشمند چندوجهی، از جمله تبدیل گفتار به متن و بالعکس، در کنار ردیابی رفتارهای شناختی و زمان پاسخ دهی، امکان سنجش عملکرد واقعی و کاهش چشمگیر اضطراب امتحان را در فضای برخط فراهم می سازد. نتایج نهایی مبین آن است که هوش مصنوعی با تبدیل ارزشیابی های ایستا به سنجش های پویا، مستمر و تکوینی، بستر مناسبی جهت طراحی برنامه های آموزش انفرادی کارآمد ایجاد می نماید، مشروط بر آنکه ملاحظات اخلاقی و حفظ محرمانگی داده ها رعایت شود. بر اساس نتایج به دست آمده، استقرار سیستم های ارزیابی هوشمند می تواند گامی اساسی در جهت تحقق عدالت آموزشی و فراگیرسازی یادگیری در زیست بوم های دیجیتال تلقی گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ارزشیابی مجازی ، اختلالات یادگیری ، آزمون انطباقی ، تحلیل مضمون