نقش بازخورد فوری در بهبود آزمون ها وارتقای پیشرفت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بازخورد فوری در بهبود کارکرد آزمون ها و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر رویکرد سنتزپژوهی اسنادی است که در آن کلیه مبانی نظری، شواهد تجربی و مدل های آموزشی مرتبط گردآوری و واکاوی شدند. روند اجرای مطالعه شامل جست وجوی نظام مند در پایگاه های معتبر علمی، غربالگری مقالات بر اساس معیارهای ورود و خروج، و استخراج داده های مرتبط با سازوکارهای اثرگذاری بازخورد در موقعیت های سنجش بود. تحلیل مطالب با استفاده از مدل تحلیل مضمون و کدگذاری مفاهیم کلیدی صورت پذیرفت تا ابعاد پنهان تعامل میان بازخورد، پردازش شناختی و عملکرد تحصیلی شناسایی شود. یافته های پژوهش نشان داد که بازخورد فوری از طریق انسداد مسیر تثبیت بدفهمی های شناختی در حافظه بلندمدت، دگرگونی ماهیت آزمون از ارزشیابی تراکمی به تکوینی، و تقویت راهبردهای فراشناختی و خودتنظیمی یادگیرنده، نقش موثری در بهبود نمرات و پیشرفت تحصیلی ایفا می کند. همچنین این مداخله با کاهش اضطراب انتظار نمره، ارتقای باورهای خودکارآمدی و فراهم سازی داده های بلادرنگ برای معلمان، یادگیری معنادار و مستمر را رقم می زند.

کلیدواژه ها:

بازخورد فوری ، سنجش تکوینی ، پیشرفت تحصیلی ، فراشناخت ، خودتنظیمی