بررسی طراحی و اعتباریابی الگوی تدریس تحول آفرین مبتنی بر هوش مصنوعی در نظام آموزشی کشور ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی طراحی و اعتباریابی الگوی تدریس تحول آفرین مبتنی بر هوش مصنوعی در نظام آموزشی ایران انجام شده است. در عصر تحولات شتابان فناوری، الگوهای سنتی آموزش دیگر پاسخگوی نیازهای متنوع یادگیرندگان نیستند و مفهوم «معلم تحول آفرین» به عنوان یکی از ارکان اصلی تغییرات آموزشی مطرح شده است. هوش مصنوعی با فراهم سازی ابزارهای تحلیل یادگیری، تولید محتوای هوشمند و ارائه بازخورد لحظه ای، زمینه را برای بازآفرینی روش های تدریس خلاقانه و شخصی سازی یادگیری فراهم کرده است. یافته های پژوهش های بین المللی نشان می دهد که الگوهای تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی با ساختارهایی همچون «کلاس درس معکوس انتخابی»، تلفیق روش های PBL، TBL و CCBL و بهره گیری از مدل های زبانی بزرگ، به بهبود معنادار عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر شده اند. اعتباریابی این الگوها نیازمند طراحی ابزارهای بومی نظیر PAIR-S و چارچوب های ارزشیابی چندبعدی است که ابعاد فنی، آموزشی و اخلاقی را پوشش دهند. برنامه های فراتحلیلی چون augMENTOR با رویکرد «انسان در حلقه» و چارچوب ARISE-AI، مسیر اعتباریابی نظام مند این الگوها را هموار ساخته اند. در ایران، با وجود بسترهای قانونی مانند سند تحول بنیادین و برنامه هفتم توسعه، همچنان نیازمند طراحی الگوی بومی مبتنی بر مولفه های فرهنگی و آموزشی و اعتباریابی آن با استفاده از روش های ترکیبی هستیم.

کلیدواژه ها:

تدریس تحول آفرین ، هوش مصنوعی ، اعتباریابی الگو ، نظام آموزشی ایران ، یادگیری شخصی سازی شده