نقش سبک دلبستگی به والدین و معلمان در پیش بینی سرزندگی تحصیلی و اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان متوسطه اول و دوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های دلبستگی به والدین و معلمان در پیش بینی سرزندگی تحصیلی و اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه انجام شده است. سرزندگی تحصیلی به عنوان توانایی دانش آموزان در مواجهه سازنده با چالش ها و موانع روزمره تحصیلی تعریف می شود، در حالی که اهمال کاری تحصیلی به تاخیر عمدی و مکرر در انجام وظایف آموزشی اطلاق می گردد. نظریه دلبستگی بالبی نشان می دهد که الگوهای دلبستگی اولیه با والدین، به تدریج به روابط دلبستگی با سایر چهره های مهم از جمله معلمان گسترش می یابد. یافته های پژوهش های متعدد نشان می دهد که سبک دلبستگی ایمن به والدین با سرزندگی تحصیلی بالاتر و اهمال کاری تحصیلی کمتر همراه است. همچنین دلبستگی ایمن به معلمان با افزایش انگیزه پیشرفت و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت دارد. در مقابل، سبک های دلبستگی ناایمن (اجتنابی و اضطرابی) با کاهش سرزندگی تحصیلی و افزایش اهمال کاری تحصیلی مرتبط هستند. بر اساس یافته ها، سبک دلبستگی ایمن با ضریب بتای ۵۳۸/۰ قدرت پیش بینی کنندگی بالایی برای اهمال کاری تحصیلی دارد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که کیفیت روابط دلبستگی دانش آموزان با والدین و معلمان، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری رفتارهای تحصیلی مثبت و منفی آنان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ، دلبستگی به والدین ، دلبستگی به معلم ، سرزندگی تحصیلی ، اهمال کاری تحصیلی ، دانش آموزان متوسطه.