استفاده از روش های مختلف تدریس در کلاس درس و تاثیر چشمگیر ان بر تفهیم بهتر همه ی دانش اموزان

تنوع رویکردهای آموزشی در کلاس درس، نه یک انتخاب حاشیه ای، بلکه ضرورتی بنیادین برای تحقق عدالت آموزشی و پاسخگویی به نیازهای چندگانه یادگیرندگان محسوب می شود. این مقاله مروری با هدف تبیین نقش محوری کاربست همزمان و هدفمند روش های گوناگون تدریس در ارتقای سطح درک و فهم پایدار در تمامی دانش آموزان، به بررسی یافته های پژوهش های معتبر در این حوزه پرداخته است. استدلال اصلی بر این پایه استوار است که هوش های چندگانه، سبک های شناختی متفاوت و پیش دانسته های ناهمگون، یادگیری یکدست را ناممکن ساخته و الزاما به رویه هایی تکثرگرا نیاز دارد. بررسی مبانی نظری نشان می دهد که روش هایی چون تدریس تعاملی، حل مسئله، کاوشگری، و یادگیری همیارانه، هر یک دریچه ای خاص به سوی ذهن یادگیرنده می گشایند و نقاط کور آموزش یک سویه را روشن می سازند. همچنین، تلفیق هنرمندانه این روش ها با محتوای درسی و ویژگی های موقعیتی کلاس، از پراکندگی کاری جلوگیری کرده و هم افزایی مطلوبی در فرایند یاددهی-یادگیری ایجاد می نماید. یافته های این مرور حاکی از آن است که کلاس های پویا که از طیف وسیعی از راهبردهای تدریس بهره می برند، به طور معناداری شاهد کاهش افت تحصیلی، افزایش انگیزه درونی و عمق بخشی به درک مفاهیم انتزاعی در میان دانش آموزان با توانایی های گوناگون هستند. در نهایت، نتیجه گیری می شود که توانمندسازی معلمان در کاربرد روش های متنوع و طراحی منعطف محتوای آموزشی، سنگ بنای اصلی کلاس درسی فراگیر و اثربخش به شمار می آید که در آن هیچ دانش آموزی به دلیل یکنواختی روش، از قطار یادگیری بازنمی ماند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ، کلاس درس ، دانش آموزان ، تفهیم