بررسی اصل احتیاط

چکیده:در برخورد با مواردی که ما شک داریم و حکم الله اولی واقعی را نمی دانیم وظیفه آن است که به حکم ثانوی رجوع کنیم. حکم ثانوی در مواردی جریان دارد که ما از حکم واقعی در لوح محفوظ خداوند متعال اطلاع نداریم واز دست یابی به آن هم معذوریم. مودی حکم اولی را {دلیل}یا{دلیل اجتهادی}نامیده و مودی حکم ثانوی را{اصل}یا{دلیل اجتهادی}می نامند. اصل ها به اصول عملیه معروف هستند که به دستور و با پیروی از عقل به چهار دسته تقسیم می شوند که البته این تقسیم بندی با ملاحظه مواردی صورت می گیرد. به طور کلی در شبهات ملاحظه حالت سابقه می شود که اگر مکلف قبل از شک حالت یقین داشت باید به اصلی به نام "استصحاب"رجوع کند. اگر با ملاحظه این حالت ما یقین سابق نیافتیم باید به جریان اصل احتیاط رجوع نماییم که اگر در این مورد احتیاط جریان نداشت باید به اصول"برائت"یا"تخییر"رجوع کرد. اما اگر می توانم احتیاط نمود باید اصل"احتیاط"جاری شود.( فرائدالاصول_شیخ انصاری/۲/۱۰) احتیاط دارای تعاریف مختلف به تبعیت از موارد مختلف است یعنی در مقامات مختلف احتیاط دارای معانی مختلفی می شود(فرائدالاصول_شیخ انصاری/۲/۱۹۴)

کلیدواژه ها:

شبهه_اصل_احتیاط_وجوب_حرمت