نقش شخصی سازی تکالیف با فناوری هوشمند در کاهش تفاوت های یادگیری دانش آموزان

هدف از این پژوهش مروری، تحلیل و تبیین نقش فناوری های هوشمند در شخصی سازی تکالیف درسی و تاثیر آن بر کاهش تفاوت های یادگیری میان دانش آموزان است. در نظام های آموزشی سنتی، «آموزش یکسان برای همه» اغلب منجر به نادیده گرفته شدن تفاوت های فردی در سرعت یادگیری، سبک های شناختی، علایق و پیش زمینه علمی دانش آموزان می شود. با ظهور سامانه های هوشمند آموزشی، یادگیری تطبیقی (Adaptive Learning) و الگوریتم های هوش مصنوعی مولد، امکان طراحی تکالیف اختصاصی که با توانمندی و نیازهای هر دانش آموز همسو باشد، فراهم شده است.این مقاله با استفاده از روش مروری تحلیلی، ضمن بررسی مبانی نظری یادگیری تفاوتی، به تبیین نحوه عملکرد فناوری های هوشمند در شناسایی شکاف های یادگیری و ارائه بازخورد درلحظه می پردازد. یافته ها نشان می دهد که شخصی سازی تکالیف از طریق تنظیم دشواری، ارائه داربست های آموزشی متغیر و انعطاف پذیری در نوع بازخورد، می تواند عدالت آموزشی را تقویت کرده و اضطراب ناشی از ناتوانی در درک مفاهیم را در دانش آموزان کاهش دهد. در این پژوهش، نقش کلیدی معلم در «نظارت بر فرایند شخصی سازی» و «تلفیق فناوری با مهارت های اجتماعی» به عنوان عامل مکمل برای دستیابی به اهداف تربیتی و ساحت های سند تحول بنیادین تحلیل شده است. نتایج حاکی از آن است که فناوری هوشمند، نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به مثابه دستیاری قدرتمند برای درک تفاوت های یادگیری و اجرای عدالت آموزشی عمل می کند.

کلیدواژه ها:

شخصی سازی یادگیری ، فناوری هوشمند ، تفاوت های فردی در یادگیری ، یادگیری تطبیقی ، عدالت آموزشی ، طراحی آموزشی ، تکالیف درسی ، هوش مصنوعی آموزشی.