نقش «اعتماد به فناوری» در پذیرش تغییرات نوین توسط عوامل مدرسه(کادر مدرسه)

نقش «اعتماد به فناوری» در پذیرش تغییرات نوین توسط عوامل مدرسه، محوری اساسی در تحول نظام های آموزشی معاصر به شمار می آید. این مرور کتابخانه ای نشان می دهد که اعتماد، نه یک عامل حاشیه ای، بلکه پیش نیاز اصلی برای کاهش مقاومت در برابر نوآوری های دیجیتال است. عوامل مدرسه، در مواجهه با ابزارهای نوین، ابتدا کارآمدی و قابلیت اطمینان آن فناوری را می سنجند و این ارزیابی، بنیان اعتماد آنان را شکل می دهد. فقدان اعتماد، حتی پیشرفته ترین نظام های فنی را با بی اعتنایی یا کاربرد سطحی روبه رو می سازد، در حالی که اعتماد بالا، فرایند دگرگونی را شتاب می بخشد. این نوشتار با واکاوی منابع معتبر، به این نتیجه رسیده است که اعتماد به فناوری، یک سازه چندبعدی شامل اعتماد به طراحان، مجریان و خود ابزارهای دیجیتال است. همچنین، تجربه های پیشین عوامل مدرسه با فناوری های ساده تر، بر سطح اعتماد آنان به نظام های پیچیده تر تاثیر مستقیم می گذارد. از سوی دیگر، شفافیت در عملکرد فناوری و ارائه بازخوردهای به موقع، حلقه های گم شده ای هستند که می توانند اعتماد را ترمیم یا تقویت نمایند. در مجموع، پذیرش تغییرات نوین در مدرسه، بدون ایجاد بسترهای مطمئن برای اعتمادسازی، به یک فرایند سطحی و ناپایدار تبدیل خواهد شد که دستاوردهای مطلوب را به همراه نخواهد آورد.

کلیدواژه ها:

اعتماد به فناوری ، تغییرات نوین ، عوامل مدرسه ، نظام آموزشی معاصر