تاثیر آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی بر کیفیت تعامل عاطفی معلم و دانش آموز

هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های نوظهور، ظرفیت قابل توجهی برای تحول در فرایند آموزش و یادگیری و تغییر الگوهای تعامل میان معلم و دانش آموز دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی بر کیفیت تعامل عاطفی معلم و دانش آموز است. آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی با فراهم کردن فرصت های یادگیری شخصی سازی شده، بازخورد سریع، شناسایی نیازهای آموزشی و ایجاد محیط های یادگیری تعاملی می تواند زمینه ارتباط موثرتر میان معلم و دانش آموز را فراهم سازد. در این رویکرد، معلم از نقش انتقال دهنده صرف اطلاعات فاصله گرفته و بیشتر به عنوان هدایتگر، تسهیل کننده و حمایتگر فرایند یادگیری عمل می کند. تعامل عاطفی مطلوب نیز می تواند موجب افزایش احساس تعلق، اعتماد، مشارکت و رضایت دانش آموزان شود. بااین حال، استفاده از هوش مصنوعی نباید جایگزین ارتباط انسانی شود، بلکه باید به عنوان ابزاری برای تقویت کیفیت روابط آموزشی و عاطفی به کار گرفته شود. بر این اساس، بهره گیری هدفمند و متعادل از هوش مصنوعی می تواند به بهبود فضای عاطفی کلاس و تقویت رابطه معلم و دانش آموز کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی ، تعامل عاطفی ، معلم ، دانش آموز