بررسی تاثیر شخصی سازی مبتنی بر تحلیل کاوی یادگیری بر بار شناختی و عملکرد حل مسئله دانش آموزان

گسترش فناوری های هوشمند و افزایش استفاده از محیط های یادگیری دیجیتال، ضرورت توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان و طراحی تجربه های یادگیری متناسب با نیازهای آنان را افزایش داده است. شخصی سازی مبتنی بر تحلیل کاوی یادگیری یکی از رویکردهای نوین در این زمینه است که با استفاده از داده های مربوط به رفتار، مشارکت و عملکرد یادگیرندگان، امکان تنظیم محتوا و فعالیت های آموزشی را فراهم می کند. این رویکرد می تواند اطلاعات ارزشمندی درباره وضعیت یادگیری دانش آموزان ارائه دهد و به طراحی مسیرهای آموزشی متناسب با سطح دانش و توانایی آنان کمک کند. ظرفیت حافظه فعال محدود است و ارائه اطلاعات بیش از ظرفیت پردازش دانش آموز می تواند فرایند یادگیری را با دشواری مواجه سازد. شخصی سازی می تواند با تنظیم سطح دشواری محتوا، میزان اطلاعات، نوع فعالیت و مقدار راهنمایی، شرایط شناختی مناسب تری برای یادگیرنده ایجاد کند. از سوی دیگر، عملکرد حل مسئله به توانایی دانش آموز در درک مسئله، تحلیل اطلاعات، انتخاب راهبرد و ارزیابی پاسخ وابسته است. هماهنگ کردن فعالیت های آموزشی با ویژگی های یادگیرنده می تواند فرصت بیشتری برای استفاده موثر از منابع شناختی و تقویت فرایندهای حل مسئله فراهم کند. تمرکز اصلی بر این دیدگاه است که آموزش زمانی اثربخش تر خواهد بود که سطح دشواری، محتوا، تمرین و بازخورد با شرایط واقعی یادگیرنده هماهنگ شود. همچنین، توجه همزمان به بار شناختی و عملکرد حل مسئله امکان بررسی ارتباط میان کیفیت پردازش شناختی و توانایی به کارگیری آموخته ها در موقعیت های مسئله محور را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

شخصی سازی ، یادگیری ، بار شناختی ، عملکرد حل مسئله ، دانش آموزان