تاثیر هوش مصنوعی بر تقویت تصمیم گیری معلمان در مدیریت کلاس درس

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر تقویت فرایند تصمیم گیری معلمان در مدیریت کلاس درس و شناسایی ابعاد گوناگون این تعامل فناورانه به انجام رسیده است. این پژوهش از حیث رویکرد کاربردی بوده و با روش توصیفی-تحلیلی و بررسی نظام مند ادبیات نظری و اسناد علمی معتبر مرتبط با آموزش دیجیتال صورت پذیرفته است. روند جمع آوری اطلاعات مبتنی بر شیوه اسنادی و واکاوی مقالات و مدل های استنتاجی حوزه سیستم های پشتیبان تصمیم گیری هوشمند در محیط های آموزشی بوده است. داده های گردآوری شده با استفاده از مدل تحلیل مضمون و کدگذاری مفاهیم کلیدی در ابعاد سه گانه تصمیم گیری پداگوژیک، مدیریت رفتاری و تخصیص منابع مورد بررسی و سنتر قرار گرفتند. نتایج حاصل از تحلیل داده ها بیانگر آن است که به کارگیری ابزارهای تحلیل یادگیری و سامانه های انطباقی، بار شناختی مفرط معلمان را به شکل معناداری کاهش می دهد. همچنین این فناوری ها امکان تصمیم گیری پیش دستانه در پیشگیری از تعارضات و سوءرفتارهای کلاسی را از طریق شناسایی زودهنگام افت مشارکت فراهم می سازند. یافته ها نشان داد که تمایزگذاری در روش های تدریس و طراحی تکالیف متناسب با نیازهای شناختی دانش آموزان به واسطه بازخوردهای لحظه ای هوش مصنوعی دقت بالاتری می یابد. در نهایت، نتایج پژوهش تایید کرد که حفظ تعادل میان هوش الگوریتمی و عاملیت انسانی معلم، ضامن اتخاذ کارآمدترین تصمیم ها در هدایت و نظم بخشی به فضای کلاس درس است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تصمیم گیری معلمان ، مدیریت کلاس درس ، تحلیل یادگیری ، سیستم پشتیبان تصمیم گیری