تحلیل رابطه میان سرمایه ی عاطفی و مهربانی با کاهش نرخ تنش ها و پرخاشگری در فضای مدرسه

پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه میان سرمایه عاطفی و مهربانی بر کاهش نرخ تنش ها و پرخاشگری در فضای مدرسه انجام شده است. این مطالعه بر این پیش فرض استوار است که تقویت پیوندهای عاطفی و ترویج فرهنگ مهربانی در محیط آموزشی، می تواند به عنوان یک ضربه گیر روانی در برابر رفتارهای پرخاشگرانه عمل کند و محیطی امن برای یادگیری فراهم آورد.روش پژوهش در این مطالعه از نوع کتابخانه ای و مرور نظام مند متون است. در این رویکرد، با بررسی و تحلیل اسنادی، مقالات علمی و متون نظری در حوزه روان شناسی تربیتی، تلاش شده است تا الگوهای تکرار شونده در رابطه میان متغیرهای سرمایه عاطفی و مهربانی با نرخ پرخاشگری استخراج گردد. تحلیل داده ها در این پژوهش بر اساس روش تحلیل محتوا و سنتز متون صورت گرفته تا بتوان اثرگذاری متغیرهای مستقل بر متغیر وابسته را از دیدگاه نظریات مختلف بررسی کرد.یافته های پژوهش نشان می دهد که سرمایه عاطفی بالا در مدرسان، رابطه معکوس و معناداری با میزان تنش های کلاسی دارد. نتایجی که از بررسی متون به دست آمده حاکی از آن است که مهربانی به عنوان یک متغیر میانجی، باعث کاهش مکانیسم های دفاعی دانش آموزان شده و احتمال بروز رفتارهای پرخاشگرانه را به شدت کاهش می دهد. در واقع، محیط های آموزشی که در آن ها سرمایه عاطفی تقویت شده است، شاهد کاهش چشم گیر درگیری های فیزیکی و کلامی هستند.در نهایت، نتایج تایید می کند که مهربانی ساختارمند در فضای مدرسه، نه تنها باعث آرامش روانی، بلکه منجر به ارتقای کیفیت تعاملات انسانی می گردد. این امر ثابت می کند که سرمایه گذاری بر روی ابعاد عاطفی و اخلاقی در محیط مدرسه، راهکاری کارآمد برای مدیریت بحران های رفتاری و کاهش نرخ خشونت در محیط های آموزشی است.

کلیدواژه ها:

سرمایه عاطفی ، مهربانی ، تنش های کلاسی ، پرخاشگری ، فضای مدرسه ، روان شناسی تربیتی.