تاثیر تعادل میان کار و زندگی بر کیفیت تدریس

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر تعادل میان کار و زندگی بر کیفیت تدریس است. در دنیای امروز، فشار های شغلی و تداخل حیاتی محیط کار با محیط خانه، به وی-وی در جامعه مدرسان، منجر به کاهش بهره وری و افت کیفیت انتقال مفاهیم آموزشی شده است.این پژوهش با بهره گیری از روش مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. در این رویکرد، هدف اصلی جمع آوری، تحلیل و بازنگری متون علمی، مقالات پژوهشی، کتب تخصصی و گزارش های تحلیلی مرتبط با متغیرهای تعادل میان کار و زندگی و کیفیت تدریس است. در این روش، پژوهشگر به جای جمع آوری داده های میدانی از طریق پرسشنامه یا مصاحبه، بر روی منابع ثانویه متمرکز شده تا با استخراج نظریات و یافته های پیشین، یک مدل جامع از رابطه میان این دو مفهوم ارائه دهد. نتایج نشان می دهد زمانی که مدرس بتواند میان مسئولیت های حرفه ای و نیازهای شخصی خود تعادل برقرار کند، سطح استرس او کاهش یافته و در مقابل، انگیزه، خلاقیت و صبر در مواجهه با فراگیران افزایش می یابد. عدم تعادل در این زمینه منجر به فرسودگی شغلی می شود که مستقیما بر کیفیت ارائه دروس و تعاملات عاطفی میان استاد و دانشجو اثر منفی می گذارد. در واقع، کیفیت تدریس تنها تابع تخصص علمی نیست، بلکه به شدت تحت تاثیر سلامت روان و رضایتمندی فرد در حوزه های غیرکاری است. بنابراین، ایجاد سیاست های حمایتی در محیط های آموزشی برای تسهیل تعادل میان کار و زندگی، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای ارتقای سطح کیفی آموزش است.

کلیدواژه ها:

تعادل کار و زندگی ، کیفیت تدریس ، فرسودگی شغلی ، بهره وری آموزشی.