تاثیر داشتن «مسئولیت کوچک چرخشی» بر بهبود رفتارهای اجتماعی و کاهش پرخاشگری دانش آموزان

پرخاشگری و رفتارهای برون نمود در دوره ابتدایی یکی از چالش های بنیادین مدیریت کلاس درس و روان شناسی تربیتی است که می تواند بر سازگاری روانی-اجتماعی و جو عاطفی مدرسه اثرات منفی پایداری بگذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی واگذاری «مسئولیت های خرد و چرخشی» (مانند دستیار معلم، مدیریت ابزار آموزشی، توزیع تکالیف یا هدایت گروه های کوچک) بر سازگاری اجتماعی، خودنظم دهی هیجانی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان تدوین شده است. چهارچوب نظری این مطالعه بر مبنای نظریه یادگیری اجتماعی باندورا، نظریه خودتعیین گری ریان و دسی، و اصول روان شناسی مثبت گرا شکل گرفته است. شواهد نشان می دهند که اعطای نقش های سازمان یافته با فعال سازی احساس عاملیت (Agency)، تقویت هویت نقش مثبت و ارتقای حس شایستگی، چرخه معیوب «طرد همسالان - پرخاشگری واکنشی» را شکسته و مهارت های همیاری، همدلی و خودنظم دهی را به شکلی معنادار بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت ، بهبود رفتار ، اجتماعی ، کاهش پرخاشگری