چگونه توانستم با استفاده از ابزارهای کمک آموزشی و فعالیت های عملی، مشکل درک مفاهیم انتزاعی ریاضی در دانش آموزان پایه هشتم را کاهش دهم؟

یادگیری ریاضیات در دوره اول متوسطه، به ویژه در پایه هشتم، همواره با چالش گذر از تفکر عینی به تفکر انتزاعی همراه است. ماهیت نمادین و غیرملموس برخی از مباحث ریاضی مانند مفاهیم احتمال، الگوهای عددی، تحلیل داده ها و اعداد صحیح، موجب بی علاقگی، اضطراب و افت تحصیلی در میان دانش آموزان می گردد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی دست ورزی، دست سازه ها و سناریوهای ملموس روزمره بر کاهش این چالش در کلاس هشتم به مرحله اجرا درآمد. جامعه مورد مطالعه شامل سی نفر از دانش آموزان پایه هشتم بود که بر اساس نمرات آزمون های تشخیصی، مشاهدات کلاسی و پرسشنامه های نگرش سنجی، درک ضعیفی از چرایی و کاربرد این مفاهیم داشتند. پس از گردآوری داده های اولیه و تحلیل علل مسئله، مجموعه ای از مداخلات مبتنی بر رویکرد مجسم و نیمه مجسم اجرا شد. این فعالیت ها شامل ساخت مکعب های شانس، استفاده از مدل سازی های شبیه سازی بازار مالی برای اعداد صحیح، گردونه های شانس ترکیبی و کارت های الگوهای پیش رونده بود. داده های مرحله دوم که از طریق آزمون عملکردی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان و فرم های بازخورد همکاران جمع آوری شد، حاکی از افزایش معنادار مشارکت کلاسی، کاهش ترس از یادگیری ریاضی و رشد چشمگیر درک مفهومی دانش آموزان بود. یافته های این اقدام پژوهی نشان داد که پیوند زدن زبان مجرد ریاضی با تجارب ملموس حسی، قدرت تحلیل و استدلال ذهنی را در این سنین به طرز محسوسی ارتقا می بخشد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، مفاهیم انتزاعی ریاضی ، پایه هشتم ، ابزارهای دست ورزی ، فعالیت های عملی ، یادگیری تجربی ، استدلال ریاضی.