نقش شوخ طبعی و خنده در کلاس درس بر یادگیری و کاهش استرس

شوخ طبعی و خنده به عنوان دو عنصر جدایی ناپذیر از زندگی انسانی، در سال های اخیر به عنوان ابزارهای موثر در حوزه آموزش و پرورش مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته اند. این مقاله به بررسی نقش شوخ طبعی و خنده در کلاس درس بر یادگیری و کاهش استرس دانش آموزان می پردازد. یافته های پژوهش های مرور شده نشان می دهد که شوخ طبعی مثبت معلم می تواند رابطه ای عاطفی و دوسویه میان او و دانش آموزان ایجاد کند؛ رابطه ای که نه تنها سبب افزایش مشارکت فعال در کلاس می شود، بلکه سطح درگیری شناختی و انگیزش درونی دانش آموز را نیز بالا می برد.همچنین پژوهش های تجربی نشان داده اند که آموزش شوخ طبعی به معلمان می تواند به عنوان روشی کارآمد برای کاهش فرسودگی تحصیلی در دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. خنده و شوخی با فعال سازی سیستم لیمبیک و ترشح دوپامین و اندورفین، به بهبود خلق وخو، کاهش اضطراب و افزایش تمرکز دانش آموزان کمک می کند. مقاله با ارائه راهکارهای عملی برای معلمان در جهت به کارگیری موثر شوخ طبعی در کلاس درس به پایان می رسد.