ارتباط معاون آموزشی و مشاوره در هدایت تحصیلی و برنامه ریزی دانش آموزان دبیرستان

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط معاون آموزشی و مشاور در هدایت تحصیلی و برنامه ریزی دانش آموزان دبیرستان در شهر تهران انجام شده است. این مطالعه به روش توصیفی-همبستگی با رویکرد کمی و با تاکید بر مدل سازی معادلات ساختاری انجام گردید و جامعه آماری آن شامل تمامی معاونان آموزشی، مشاوران و دانش آموزان شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. یافته ها نشان داد که بین معاون آموزشی و مشاور در زمینه هدایت تحصیلی و برنامه ریزی دانش آموزان، ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد و کیفیت این ارتباط، تاثیر مستقیم و معناداری بر اثربخشی هدایت تحصیلی و کیفیت برنامه ریزی تحصیلی-شغلی دانش آموزان دارد و از میان ابعاد مختلف ارتباط، مولفه های اعتماد متقابل، هماهنگی در فرایند مشاوره، مشارکت در تصمیم گیری و ارتباط مستمر، قوی ترین پیش بینی کننده های اثربخشی هدایت تحصیلی بوده اند و این یافته، نشان دهنده نقش کلیدی ارتباط سازنده و مشارکتی بین معاون آموزشی و مشاور در موفقیت هدایت تحصیلی و برنامه ریزی دانش آموزان است. همچنین نتایج حاکی از آن است که هدایت تحصیلی موثر، نیازمند همکاری و هماهنگی نزدیک بین معاون آموزشی و مشاور در تمامی مراحل از جمله شناسایی استعدادها و علایق دانش آموزان، ارائه اطلاعات دقیق و به روز در مورد رشته های تحصیلی و بازار کار، برگزاری جلسات مشاوره فردی و گروهی، و پیگیری و ارزشیابی مسیر تحصیلی دانش آموزان است و این هماهنگی، به ویژه در مقاطع حساس مانند انتخاب رشته و تصمیم گیری برای آینده تحصیلی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بررسی نقش تعدیل گر سابقه کار و رشته تحصیلی معاونان و مشاوران نشان داد که سابقه کار و رشته تحصیلی مرتبط با مشاوره و روانشناسی، تاثیر معناداری بر کیفیت ارتباط و اثربخشی هدایت تحصیلی دارد و در تیم های معاونت و مشاوره با سابقه کار بالاتر و با تخصص مرتبط، ارتباط و هدایت تحصیلی موثرتری مشاهده می شود و این یافته، نشان دهنده نقش تخصص و تجربه در توانمندسازی نیروی انسانی برای هدایت تحصیلی موثر است. تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه با معاونان آموزشی، مشاوران و دانش آموزان نشان داد که مهم ترین چالش های هدایت تحصیلی شامل کمبود زمان برای مشاوره فردی، عدم آشنایی دانش آموزان با رشته های تحصیلی و بازار کار، فشارهای خانوادگی و اجتماعی، و عدم هماهنگی بین عوامل مدرسه بوده است و مهم ترین عوامل تسهیل کننده، شامل ارتباط موثر و مستمر بین معاون و مشاور، مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند هدایت تحصیلی، وجود منابع اطلاعاتی جامع و به روز، و حمایت مدیر از برنامه های مشاوره می باشد. با توجه به نقش حیاتی هدایت تحصیلی در موفقیت تحصیلی و شغلی دانش آموزان و اهمیت برنامه ریزی دقیق و آگاهانه برای آینده، ضرورت توجه به ارتباط سازنده و مشارکتی بین معاون آموزشی و مشاور بیش از پیش آشکار می شود

کلیدواژه ها:

معاون آموزشی ، مشاور ، هدایت تحصیلی ، برنامه ریزی دانش آموزان