بررسی ارتباط معاون آموزشی با اولیای دانش آموزان و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی آنان

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط معاون آموزشی با اولیای دانش آموزان و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی آنان در مدارس متوسطه شهر تهران انجام شده است. این مطالعه به روش توصیفی-همبستگی با رویکرد کمی و با تاکید بر مدل سازی معادلات ساختاری انجام گردید و جامعه آماری آن شامل تمامی معاونان آموزشی، اولیای دانش آموزان و دانش آموزان مدارس متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. یافته ها نشان داد که بین معاون آموزشی و اولیای دانش آموزان ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد و کیفیت این ارتباط، تاثیر مستقیم و معناداری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد و از میان ابعاد مختلف ارتباط، مولفه های ارتباط موثر و مستمر، مشارکت اولیا در برنامه های آموزشی، شفافیت در اطلاع رسانی و پاسخگویی به نیازهای اولیا، قوی ترین پیش بینی کننده های پیشرفت تحصیلی بوده اند و این یافته، نشان دهنده نقش کلیدی ارتباط سازنده و مشارکتی بین معاون آموزشی و اولیا در موفقیت تحصیلی دانش آموزان است. همچنین نتایج حاکی از آن است که ارتباط موثر معاون آموزشی با اولیا، از طریق افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان، بهبود نگرش آنان نسبت به مدرسه و یادگیری، افزایش مشارکت والدین در فرایند یاددهی-یادگیری، و کاهش اضطراب و استرس تحصیلی، به بهبود پیشرفت تحصیلی منجر می شود و نقش واسطه ای انگیزه تحصیلی و مشارکت والدین در این رابطه، تایید شد و نشان داد که ارتباط معاون با اولیا، هم به طور مستقیم و هم به طور غیرمستقیم از طریق افزایش انگیزه و مشارکت، به بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان منجر می شود. بررسی نقش تعدیل گر سطح تحصیلات و وضعیت اقتصادی-اجتماعی خانواده نشان داد که سطح تحصیلات والدین و وضعیت اقتصادی-اجتماعی خانواده، تاثیر معناداری بر کیفیت ارتباط و اثربخشی آن بر پیشرفت تحصیلی دارد و در خانواده های با تحصیلات بالاتر و وضعیت اقتصادی-اجتماعی بهتر، تاثیر ارتباط معاون با اولیا بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان قوی تر است و این یافته، نشان دهنده نقش سرمایه فرهنگی و اقتصادی خانواده در بهره مندی از ارتباط با مدرسه است. تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه با معاونان آموزشی، اولیا و دانش آموزان نشان داد که مهم ترین چالش های ارتباط معاون با اولیا شامل کمبود زمان، عدم آگاهی اولیا از روش های موثر مشارکت، تفاوت های فرهنگی و زبانی، و عدم هماهنگی بین مدرسه و خانه بوده است و مهم ترین عوامل تسهیل کننده، شامل ارتباط موثر و مستمر، اطلاع رسانی شفاف و به موقع، برگزاری جلسات منظم اولیا و مربیان، و مشارکت فعال اولیا در برنامه های مدرسه می باشد. با توجه به نقش کلیدی ارتباط مدرسه با خانواده در موفقیت تحصیلی دانش آموزان، ضرورت توجه به ارتباط سازنده و مشارکتی بین معاون آموزشی و اولیا بیش از پیش آشکار می شود و بر اساس یافته ها، به مدیران، معاونان آموزشی و اولیای دانش آموزان پیشنهاد می شود که با ایجاد کانال های ارتباطی موثر، برگزاری جلسات منظم، اطلاع رسانی شفاف و به موقع، و مشارکت فعال اولیا در برنامه های آموزشی، به بهبود کیفیت ارتباط و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کمک نمایند.

کلیدواژه ها:

معاون آموزشی ، اولیای دانش آموزان ، پیشرفت تحصیلی ، ارتباط خانه و مدرسه ، مشارکت والدین