ارتباط معاونین آموزشی دبیرستان با مدیر در برنامه ریزی کلاس های فوق برنامه
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 44
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF02_1341
تاریخ نمایه سازی: 16 شهریور 1405
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط معاونین آموزشی دبیرستان با مدیر در برنامه ریزی کلاس های فوق برنامه در مدارس متوسطه شهر تهران انجام شده است. این مطالعه به روش توصیفی-همبستگی با رویکرد کمی و با تاکید بر مدل سازی معادلات ساختاری انجام گردید و جامعه آماری آن شامل تمامی مدیران و معاونین آموزشی مدارس متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد تقریبی ۱۲۰۰ نفر بود. یافته ها نشان داد که بین معاونین آموزشی و مدیر در برنامه ریزی کلاس های فوق برنامه، ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد و کیفیت این ارتباط، تاثیر مستقیم و معناداری بر اثربخشی برنامه ریزی و کیفیت اجرای کلاس های فوق برنامه دارد و از میان ابعاد مختلف ارتباط، مولفه های اعتماد متقابل، ارتباط موثر و مشارکت در تصمیم گیری، قوی ترین پیش بینی کننده های اثربخشی برنامه ریزی بوده اند و این یافته، نشان دهنده نقش کلیدی ارتباط سازنده و مشارکتی بین معاونین آموزشی و مدیر در موفقیت برنامه ریزی کلاس های فوق برنامه است. همچنین نتایج حاکی از آن است که کلاس های فوق برنامه با تاکید بر ابعاد مختلف رشد دانش آموزان (از جمله مهارت های اجتماعی، خلاقیت، سلامت جسمانی و روانی، و مهارت های زندگی) طراحی می شوند و برنامه ریزی موثر این کلاس ها، نیازمند هماهنگی و همکاری نزدیک بین معاونین آموزشی و مدیر است و این هماهنگی، به ویژه در مراحل نیازسنجی، طراحی، اجرا و ارزشیابی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بررسی نقش تعدیل گر سابقه کار و جنسیت نشان داد که سابقه کار مدیران و معاونین، تاثیر معناداری بر کیفیت ارتباط و اثربخشی برنامه ریزی دارد و در تیم های مدیریتی با سابقه کار بالاتر، ارتباط و برنامه ریزی موثرتری مشاهده می شود، اما جنسیت تاثیر معناداری بر این رابطه ندارد و این یافته، نشان دهنده نقش تجربه در توانمندسازی نیروی انسانی برای برنامه ریزی موثر است. تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه با مدیران و معاونین آموزشی نشان داد که مهم ترین چالش های برنامه ریزی کلاس های فوق برنامه شامل کمبود بودجه و منابع، کمبود زمان، عدم تناسب برنامه ها با نیازهای دانش آموزان، و عدم هماهنگی بین عوامل مدرسه بوده است و مهم ترین عوامل تسهیل کننده، شامل ارتباط موثر و مستمر، مشارکت فعال معاونین در تصمیم گیری ها، حمایت مدیر از ایده های نو، و وجود ساختار منظم و شفاف برای برنامه ریزی می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فروزان نورائی
کارشناسی آموزش ابتدائی، مدیریت آموزش و پرورش ناحیه ۴ کرج، کدپرسنلی ۳۳۱۲۶۱۰۸
منصوره حبیب الهی
کارشناسی زبان انگلیسی، مدیریت آموزش و پرورش ناحیه ۴ کرج، کدپرسنلی ۸۰۰۱۴۴۹۶