کارکردهای روان شناسی مثبت گرا در برنامه های پرورشی مدارس؛ راهکاری برای افزایش انگیزه، امید و بهزیستی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی کارکردهای روان شناسی مثبت گرا در برنامه های پرورشی مدارس به عنوان راهکاری برای افزایش انگیزه، امید و بهزیستی دانش آموزان انجام شده است. رویکرد روان شناسی مثبت گرا با تاکید بر توانمندی ها، فضایل اخلاقی و هیجانات مثبت، چشم اندازی نوین در نظام تعلیم و تربیت ایجاد کرده که در مقابل رویکردهای سنتی مبتنی بر آسیب شناسی و درمان گری قرار می گیرد. در این مقاله، ابتدا مبانی نظری روان شناسی مثبت گرا شامل مفاهیمی همچون سرمایه های روان شناختی، خوش بینی، تاب آوری، شادکامی و معنا در زندگی تبیین شده و سپس کارکردهای عملی آن در برنامه های درسی و پرورشی مدارس مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که کاربست مولفه های روان شناسی مثبت گرا در مدرسه، از طریق طراحی فعالیت های هدفمند، تقویت روابط مثبت میان دانش آموزان و معلمان، ایجاد محیط یادگیری غنی و حمایت گر، و آموزش مهارت های خودتنظیمی و خودکارآمدی، تاثیر قابل توجهی بر افزایش انگیزه پیشرفت تحصیلی، امید به آینده، و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان دارد. همچنین، این رویکرد با ارتقای حس تعلق پذیری مدرسه ای، بهبود کیفیت تعاملات اجتماعی و کاهش رفتارهای پرخطر، زمینه ساز شکوفایی استعدادها و رشد همه جانبه شخصیت دانش آموزان می گردد. در پایان، پیشنهادهایی برای اجرایی سازی اثربخش این برنامه ها در نظام آموزشی کشور ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

روان شناسی مثبت گرا ، برنامه های پرورشی مدارس ، انگیزه تحصیلی ، امید به آینده ، بهزیستی روان شناختی ، دانش آموزان