اثربخشی یادگیری مسئله محور بر افزایش مشارکت فعال و انگیزش تحصیلی دانش آموزان

یادگیری مسئله محور یکی از رویکردهای فعال و یادگیرنده محور است که در آن دانش آموزان، به جای دریافت مستقیم و منفعلانه مطالب، با یک مسئله واقعی یا شبیه سازی شده مواجه می شوند و از طریق گفت وگو، جست وجو، همکاری و استدلال، راه حل های ممکن را بررسی می کنند. هدف مقاله حاضر بررسی نقش یادگیری مسئله محور در افزایش مشارکت فعال و انگیزش تحصیلی دانش آموزان است. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از مبانی نظری یادگیری سازنده گرایی، یادگیری اجتماعی و نظریه خودتعیین گری تدوین شده است. تحلیل مباحث نظری نشان می دهد که یادگیری مسئله محور از طریق افزایش احساس خودمختاری، معنادارکردن محتوای درسی، تقویت احساس شایستگی، ایجاد تعامل اجتماعی و فراهم کردن فرصت انتخاب و مسئولیت پذیری، می تواند مشارکت رفتاری، شناختی و عاطفی دانش آموزان را افزایش دهد. همچنین، این رویکرد با پیوند دادن مطالب درسی به مسائل زندگی واقعی، کنجکاوی و علاقه دانش آموزان را تقویت می کند و زمینه شکل گیری انگیزش درونی را فراهم می سازد. بااین حال، اثربخشی آن به عواملی مانند طراحی مناسب مسئله، آمادگی معلم، مدیریت زمان، ترکیب گروه ها، شیوه ارزشیابی و دسترسی به منابع آموزشی وابسته است. بر اساس یافته های این بررسی، استفاده هدفمند و مرحله ای از یادگیری مسئله محور می تواند به عنوان راهبردی موثر برای بهبود کیفیت یادگیری و افزایش حضور فعال دانش آموزان در فرایند آموزش به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مسئله محور ، مشارکت فعال ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری فعال ، دانش آموزان ، سازنده گرایی.