تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی بر کاهش تکانشگری دانش آموزان استثنایی (پایه مقدماتی)

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی بر کاهش رفتارهای تکانشگرانه در شش دانش آموز دختر استثنایی پایه مقدماتی انجام شد. این پژوهش با رویکرد اقدام پژوهی و در طی یک دوره هشت هفته ای اجرا گردید. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های خودتنظیمی شامل شناسایی هیجانات، تکنیک های تنفس عمیق، و برنامه ریزی «اگر-آن گاه» به طور معناداری باعث کاهش رفتارهای تکانشگرانه و افزایش توانایی بازداری پاسخ در دانش آموزان شده است. یافته ها موید آن است که مداخلات ساختاریافته خودتنظیمی با رویکرد بازی محور و متناسب با نیازهای ویژه دانش آموزان، می تواند اثربخشی بالایی در بهبود کنترل تکانه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، خودتنظیمی ، تکانشگری ، دانش آموزان