آینده مدرسه در عصر هوش مصنوعی؛ چه چیزهایی باید تغییر کند و چه چیزهایی نباید تغییر کند؟

گسترش سریع هوش مصنوعی، مدرسه را با تحولی روبه رو کرده است که صرفا به استفاده از ابزارهای دیجیتال محدود نمی شود، بلکه شیوه آموزش، یادگیری، ارزشیابی، مدیریت مدرسه و نقش معلم را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. مسئله اساسی آن است که در فرایند سازگاری مدرسه با هوش مصنوعی، چه بخش هایی باید متحول شوند و چه عناصر اساسی آموزش باید همچنان انسانی باقی بمانند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل آینده مدرسه در عصر هوش مصنوعی و شناسایی حوزه های نیازمند تغییر و مولفه های نیازمند حفظ انجام شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعه منابع و اسناد مرتبط با هوش مصنوعی و آینده آموزش انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که برنامه های درسی، روش های تدریس، شیوه های ارزشیابی، الگوهای انجام تکالیف، آموزش سواد هوش مصنوعی، توانمندسازی معلمان و برخی فرایندهای مدیریتی مدرسه نیازمند بازنگری هستند. در مقابل، رابطه انسانی معلم و دانش آموز، تربیت اخلاقی، پرورش تفکر انتقادی، خلاقیت، همدلی، مسئولیت پذیری، تعامل اجتماعی و نقش مدرسه در رشد همه جانبه شخصیت دانش آموز نباید به فناوری واگذار شود. نتیجه پژوهش نشان می دهد که آینده مطلوب مدرسه، نه مدرسه ای کاملا فناورانه و نه مدرسه ای مقاوم در برابر فناوری، بلکه مدرسه ای انسان محور است که هوش مصنوعی را به عنوان ابزار تقویت یادگیری و تصمیم گیری به کار می گیرد و در عین حال، جایگاه انسان، معلم و روابط اجتماعی را در مرکز فرایند تربیت حفظ می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آینده مدرسه ، آموزش وپرورش ، معلم ، یادگیری هوشمند ، سواد هوش مصنوعی ، تربیت انسان محور ، فناوری آموزشی ، ارزشیابی آموزشی ، تفکر انتقادی