بررسی رابطه مشارکت تحصیلی مادران با اعتمادبه نفس و پیشرفت یادگیری کودکان پایه سوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه مشارکت تحصیلی مادران با اعتمادبه نفس و پیشرفت یادگیری کودکان پایه سوم ابتدایی در شهر اصفهان انجام شده است. این مطالعه به روش توصیفی-همبستگی انجام گردید و جامعه آماری آن شامل تمامی دانش آموزان پایه سوم ابتدایی و مادران آنان در شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد تقریبی ۱۸،۰۰۰ نفر بود. یافته ها نشان داد که بین مشارکت تحصیلی مادران با اعتمادبه نفس و پیشرفت یادگیری کودکان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و همچنین اعتمادبه نفس کودکان نقش میانجی جزئی در رابطه بین مشارکت تحصیلی مادران و پیشرفت یادگیری ایفا می کند. به عبارت دیگر، مشارکت تحصیلی مادران، هم به طور مستقیم و هم از طریق افزایش اعتمادبه نفس کودکان، به بهبود پیشرفت یادگیری آنان منجر می شود. بررسی ابعاد مختلف مشارکت تحصیلی مادران نشان داد که مولفه های نظارت بر تکالیف، ارتباط با مدرسه و گفت وگوی آموزشی با کودک، بیشترین تاثیر را بر اعتمادبه نفس و پیشرفت یادگیری کودکان داشته اند. همچنین نتایج حاکی از آن است که مشارکت تحصیلی مادران از طریق افزایش احساس شایستگی، کاهش اضطراب تحصیلی و تقویت باورهای خودکارآمدی در کودکان، به ارتقای اعتمادبه نفس آنان کمک می کند و این افزایش اعتمادبه نفس به نوبه خود، با بهبود انگیزش، پشتکار و تلاش بیشتر در فرایند یادگیری همراه است. تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه با مادران نشان داد که مهم ترین موانع مشارکت تحصیلی شامل کمبود وقت به دلیل اشتغال، نداشتن دانش و مهارت کافی برای کمک به کودک، و عدم آگاهی از روش های صحیح مشارکت می باشد، در حالی که مهم ترین انگیزه های آنان برای مشارکت، دغدغه نسبت به آینده تحصیلی کودک و احساس مسئولیت در قبال یادگیری او بوده است.

کلیدواژه ها:

مشارکت تحصیلی مادران ، اعتمادبه نفس ، پیشرفت یادگیری ، کودکان پایه سوم ابتدایی