بررسی تاثیر ویژگی های زمین شناختی بستر شهر بر پایداری شبکه معابر و زیر ساخت های عمرانی

پایداری شبکه معابر و زیرساخت های عمرانی به عنوان شریان های حیاتی هر شهر، نقشی تعیین کننده در ایمنی، رفاه شهروندان و توسعه پایدار شهری ایفا می کند. یکی از مهم ترین و در عین حال مغفول مانده ترین عوامل موثر بر این پایداری، ویژگی های زمین شناسی بستر شهر است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و با استناد به مطالعات موردی و مبانی علمی ژئوتکنیک و مهندسی عمران، به بررسی چگونگی تاثیر پارامترهایی همچون نوع سنگ بستر، ضخامت و خصوصیات ژئوتکنیکی خاک های سطحی، وجود گسل ها و ناپیوستگی های زمین شناسی، سطح ایستابی و پتانسیل پدیده های ژئومورفولوژیکی همچون فرونشست و روانگرایی بر شبکه معابر و شریان های حیاتی می پردازد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که عدم توجه کافی به این ویژگی ها در مراحل برنامه ریزی، طراحی و اجرا، منجر به بروز خرابی های زودرس، افزایش چشمگیر هزینه های تعمیر و نگهداری، کاهش عمر مفید سازه ها و در موارد بحرانی، وقوع فجایع جبران ناپذیر جانی و مالی می گردد. در نهایت، مقاله بر لزوم تدوین ضوابط و دستورالعمل های مبتنی بر پهنه بندی زمین شناسی و ژئوتکنیک در طرح های جامع شهری و همچنین بهره گیری از فناوری های نوین در شناسایی و مدلسازی این ویژگی ها تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

زمین شناسی شهری ، پایداری معابر ، زیرساخت های عمرانی ، ژئوتکنیک ، فرونشست زمین ، روانگرایی ، پهنه بندی خطر.