بررسی اثربخشی بازخوردتوصیفی-تشویقی معلمان برعزت نفس تحصیلی وانگیزه پیشرفت دانش آموزان مدارس ابتدائی

دوره ابتدایی از اساسی ترین مراحل شکل گیری انگاره های شناختی، هیجانی و انگیزشی کودک نسبت به خود و فرآیند یادگیری است. در سال های اخیر، تغییر پارادایم از ارزشیابی های کمی (نمره محور) به سمت ارزشیابی های کیفی–توصیفی، اهمیت شیوه های تعامل کلامی و بازخوردهای کلاسی را دوچندان کرده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی بازخورد توصیفی–تشویقی معلمان بر عزت نفس تحصیلی و انگیزه پیشرفت دانش آموزان مقطع ابتدایی است. این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از منظر گردآوری داده ها، توصیفی–تحلیلی با بهره گیری از رویکرد سنتزپژوهی متون و یافته های تجربی است. بازخورد توصیفی–تشویقی به شکل دهی بازخوردهای متمرکز بر «تلاش، راهبرد و فرآیند» (به جای تمجید شخصیتی یا صرف نمره) اشاره دارد. یافته ها نشان می دهد که دریافت بازخوردهای توصیفی سازنده و هدایت کننده، از طریق برآورده سازی نیازهای روان شناختی بنیادین (به ویژه شایستگی و خودپیروی)، عزت نفس تحصیلی فراگیران را تحکیم می بخشد. همچنین، این سنخ بازخوردها با تثبیت «ذهنیت رشد» و جهت گیری هدف تسلطی، انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را به شکل معناداری تقویت می کنند. در نهایت، راهکارهای کاربردی جهت غنی سازی فرهنگ کلامی و مهارت های بازخورددهی معلمان در محیط های آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازخورد توصیفی–تشویقی ، ارزشیابی توصیفی ، عزت نفس تحصیلی ، انگیزه پیشرفت ، دوره ابتدایی ، ذهنیت رشد.