نقش بازخورد موثر در ارتقای کیفیت یادگیری و خودتنظیمی دانش آموزان

بازخورد آموزشی یکی از نیرومندترین متغیرهای اثرگذار بر فرآیند یاددهی یادگیری و از ارکان بنیادین سنجش تکوینی به شمار می رود. پژوهش های نوین پداگوژیک نشان می دهند که یادگیری پایدار، صرفا محصول انتقال یک سویه اطلاعات نیست، بلکه حاصل پردازش فعال، گفت وگوی مداوم و تعدیل راهبردهای شناختی و فراشناختی توسط یادگیرنده است. هدف این پژوهش، تبیین جامع نقش بازخورد موثر در ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش شایستگی های خودتنظیمی در دانش آموزان است. روش تحقیق در این مطالعه، توصیفی تحلیلی مبتنی بر بررسی نظام مند مبانی نظری، الگوهای سنجش و پژوهش های تجربی داخلی و بین المللی است. یافته ها نشان می دهد بازخوردی اثربخش است که از سطح تصحیح مکانیکی پاسخ یا تشویق های عمومی شخصیت محور فراتر رفته و بر تحلیل فرآیند پردازش، ارائه راهبردهای هدایت کننده به جلو و ایجاد فرصت بازبینی متمرکز باشد. بازخورد موثر با کاهش شکاف میان وضعیت موجود و وضعیت مطلوب، به یادگیرندگان کمک می کند تا اهداف یادگیری را درونی ساخته، پیشرفت خود را پایش نمایند و با به کارگیری راهبردهای نظارت بر خود، به یادگیرندگانی خودتنظیم، مستقل و مادام العمر تبدیل شوند. تحقق این مهم مستلزم بازطراحی فرهنگ کلاس از ارزش گذاری صرف بر نمره پایانی به سمت تعاملات دیالوژیک، آموزش مهارت های خودارزیابی و ارزیابی همتایان، و افزایش سواد بازخوردی معلمان و دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

بازخورد موثر ، یادگیری خودتنظیم ، سنجش تکوینی ، فراشناخت ، سواد بازخوردی ، شکاف یادگیری ، خودکارآمدی