بازطراحی محیط های یادگیری برای تقویت تعامل، خلاقیت و تفکر انتقادی

محیط های یادگیری سنتی با ساختار کالبدی انعطاف ناپذیر و رویکرد معلم محور، پاسخگوی نیازهای نظام های آموزشی معاصر نیستند. هدف این پژوهش بررسی چگونگی بازطراحی محیط های یادگیری برای تقویت سه مولفه کلیدی تعامل، خلاقیت و تفکر انتقادی در یادگیرندگان است. روش تحقیق به شیوه توصیفی تحلیلی و بر پایه بررسی جامع مبانی نظری و شواهد تجربی معتبر انجام شده است. یافته های مطالعه نشان می دهد تلفیق طراحی ارگونومیک، مبلمان منعطف، فناوری های تعاملی و ابعاد روان شناختی فضا می تواند نقش معلم را به تسهیل گر تغییر دهد و زمینه گفت وگوی هم افزایانه و یادگیری فعال را مهیا سازد. بازطراحی فضا با ایجاد فرصت های حل مسئله، ساخت گرایی و کاوشگری مشارکتی به طور مستقیم سطح تحلیل عمیق و اندیشه ورزی مستقل را ارتقا می بخشد. همچنین در این مقاله چارچوبی کاربردی برای تبدیل کلاس های درس سنتی به اکوسیستم های یادگیری پویا ارائه شده و چالش های اجرایی و زیرساختی آن مورد تبیین قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

بازطراحی محیط های یادگیری ، تعامل آموزشی ، خلاقیت ، تفکر انتقادی ، آموزش ساخت گرایانه ، فضاهای منعطف