تاثیر آموزش ترکیبی (حضوری - مجازی) بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در یادگیری زبان انگلیسی

گسترش فناوری های نوین ارتباطی و لزوم تحول در روش های سنتی تعلیم و تربیت، توجه برنامه ریزان آموزشی را به سمت الگوهای نوین پداگوژیک نظیر آموزش ترکیبی (Blended Learning) معطوف ساخته است. آموزش ترکیبی که تلفیقی سامان یافته از آموزش رودررو (حضوری) و تجربیات برخط (مجازی) است، پتانسیل چشمگیری در حل چالش های فراگیری زبان دوم (EFL/ESL) دارد (Garrison & Kanuka, ۲۰۰۴). پژوهش حاضر با هدف بررسی و واکاوی «تاثیر آموزش ترکیبی بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در درس زبان انگلیسی» تدوین شده است. روش این پژوهش از نوع مروری-تحلیلی بوده که با گردآوری، ارزیابی و سنتز شواهد پژوهشی فارسی و انگلیسی معتبر به انجام رسیده است. یافته های مرور ادبیات نشان می دهد که ادغام محیط مجازی (که فضای غوطه وری زبانی، شخصی سازی سرعت یادگیری و دریافت بازخورد فوری را فراهم می کند) با جلسات حضوری (که بستر مکالمه، تعامل چهره به چهره و رفع ابهام است)، اضطراب یادگیری زبان خارجی را کاهش داده و حس خودکارآمدی و خودتنظیمی دانش آموزان را ارتقا می دهد (Dörnyei, ۲۰۰۵; فتحی واجارگاه و همکاران، ۱۳۹۹). این عوامل روان شناختی، انگیزه های درونی و بیرونی فراگیر را بارور ساخته و در نهایت به رشد تسلط بر مهارت های چهارگانه زبانی و ارتقای نمرات پیشرفت تحصیلی می انجامد (Means et al., ۲۰۱۳; گراهام، ۲۰۱۳).

کلیدواژه ها:

آموزش ترکیبی ، یادگیری زبان انگلیسی ، انگیزه تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، مقاله مروری.