مدرسه تاب آور؛ بررسی راهکارهای تقویت سازگاری و مهارت های مقابله ای دانش آموزان در مواجهه با تغییرات آموزشی

مدارس در عصر کنونی با موجی از تغییرات بی سابقه در ابعاد فناورانه، ساختاری، برنامه درسی و ارزشیابی مواجه هستند که انطباق پذیری دانش آموزان را به چالشی بنیادین تبدیل کرده است. در این میان، مفهوم مدرسه تاب آور به مثابه چارچوبی نوین، نه تنها بر مقاومت در برابر تنش ها، که بر توانایی بازسازی و تحول آفرینی مبتنی بر ظرفیت های درونی و بیرونی تاکید می ورزد. پژوهش پیش رو با رویکرد کیفی و با بهره گیری از مرور نظامند متون معتبر داخلی و خارجی، به شناسایی و تبیین راهکارهای عملیاتی برای تقویت سازگاری و مهارت های مقابله ای دانش آموزان در مواجهه با تغییرات مکرر نظام های آموزشی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که تحقق مدرسه تاب آور مستلزم تعامل همزمان پنج مولفه کلیدی شامل رهبری تحولی و نگاه آینده نگرانه مدیران، بازطراحی برنامه درسی مبتنی بر شایستگی های روان شناختی و عاطفی، توانمندسازی معلمان در نقش تسهیل گران سلامت روان، مشارکت فعال خانواده ها در فرایند سازگاری، و ایجاد شبکه های حمایتی درون مدرسه ای و برون مدرسه ای است. مقاله با تاکید بر ضرورت گذار از رویکرد درمان گرای صرف به رویکرد توانمندساز و پیشگیرانه، پیشنهادهایی برای اجرای الگوی مدرسه تاب آور در نظام آموزشی ایران ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدرسه تاب آور ، سازگاری تحصیلی ، مهارت های مقابله ای ، تغییرات آموزشی ، سلامت روان دانش آموزان ، توانمندسازی معلمان ، مشارکت خانواده.