نقش مدیر مدرسه در تحقق اهداف سند تحول بنیادین آموزش وپرورش در مناطق محروم

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدیر مدرسه در تحقق اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش در مناطق محروم انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر داده های کتابخانه ای و میدانی می باشد. سند تحول بنیادین آموزش و پرورش که در سال ۱۳۹۰ به تصویب رسید، به عنوان مهم ترین سند راهبردی نظام تعلیم و تربیت، بر تربیت همه جانبه دانش آموزان و تحول در ساختار، محتوا و روش های آموزشی تاکید دارد . با این حال، فاصله معناداری میان اهداف نظری سند و اجرای عملی آن در مدارس، به ویژه در مناطق محروم وجود دارد و یکی از علل اصلی این فاصله، عدم توانمندسازی مدیران مدارس به عنوان مجریان کلیدی تحول عنوان شده است . یافته های پژوهش نشان می دهد که مدیران مدارس در مناطق محروم با چالش های متعددی در مسیر تحقق اهداف سند تحول مواجه هستند. مهم ترین این چالش ها شامل کمبود منابع مالی و تجهیزات آموزشی، نبود برنامه های توانمندسازی هدفمند برای مدیران، ضعف زیرساخت های فناوری، و نبود دستورالعمل های عملیاتی روشن برای اجرای سند در سطح مدرسه است . همچنین، تغییرات مکرر مدیران و وزرای آموزش و پرورش، نبود ثبات در سیاست گذاری ها و عدم هماهنگی میان بخش های ستادی و صفی، از موانع ساختاری تحقق سند تحول در مناطق محروم محسوب می شود . در مقابل، عواملی نظیر واگذاری اختیارات بیشتر به مدیران مدارس، تدوین برنامه تحولی مدرسه متناسب با بافت محلی، و تقویت نقش مدرسه به عنوان کانون تربیت محله، به عنوان تسهیل کننده های اصلی شناسایی شده است . نتیجه آنکه مدیر مدرسه به عنوان مجری اصلی سند تحول در سطح مدرسه، نقشی محوری در ترجمه مفاد سند به اقدامات عملی و متناسب با بافت مناطق محروم ایفا می کند. با این حال، تحقق این نقش مستلزم توانمندسازی مدیران، واگذاری اختیارات، تامین منابع، و تدوین دستورالعمل های عملیاتی روشن و متناسب با شرایط مناطق محروم است. ناتوانی در این زمینه، می تواند پیامدهای جبران ناپذیری بر کیفیت آموزش و عدالت آموزشی در مناطق محروم داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مدیر مدرسه ، سند تحول بنیادین ، مناطق محروم ، عدالت آموزشی ، الگوی مدرسه تراز ، توانمندسازی مدیران