بررسی استفاده از سیستم هوش مصنوعی برای نظارت بر تعاملات کلاس و رفتار دانش آموزان سراسر کشور

مقاله حاضر از نوع توصیفی و از لحاظ گردآوری اطلاعات از نوع کتابخانه ای است که با استناد به نظریات اندیشمندان این حوزه تدوین شده است. هدف از نگارش این مقاله، بررسی استفاده از سیستم های هوش مصنوعی جهت نظارت بر تعاملات کلاسی و رفتار دانش آموزان در سطح کشور است. هوش مصنوعی در آموزش و پرورش به معنای به کارگیری فناوری ها یا برنامه های کاربردی در محیط های آموزشی برای تسهیل یادگیری و تصمیم گیری است. این سیستم ها با شبیه سازی توانایی های انسانی در استنباط، قضاوت و پیش بینی، می توانند بازخوردهای شخصی سازی شده ای را به دانش آموزان، معلمان و سیاست گذاران ارائه دهند. با وجود اینکه هوش مصنوعی در آموزش موضوعی در حوزه علوم رایانه و آموزش شناخته می شود، ماهیت بین رشته ای آن چالشی منحصر به فرد برای پژوهشگران حوزه های مختلف ایجاد کرده است. این پژوهش با روش کتابخانه ای و با ماهیت علمی-ترویجی، به تبیین نقش هوش مصنوعی بر اساس نیازهای آموزشی پرداخته و چارچوبی برای ملاحظات پیاده سازی این فناوری در محیط های مختلف یادگیری پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تعاملات اجتماعی ، محیط های آموزشی.