تاثیر روش تدریس گردش علمی بر یادگیری مفاهیم درس تاریخ

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر روش تدریس گردش علمی (Field Trip) بر عمق یادگیری مفاهیم در درس تاریخ از طریق مطالعه مروری است. با توجه به ماهیت انتزاعی و زمانی درس تاریخ، دانش آموزان اغلب با موضوعات تاریخی دچار بیگانگی می شوند. این مقاله با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و تحلیل محتوای منابع معتبر داخلی و خارجی، به واکاوی چگونگی تبدیل محیط های تاریخی (مانند موزه ها، آثار باستانی و مکان های یادمان) به محیط های یادگیری فعال می پردازد. یافته ها نشان می دهند که گردش علمی با فعال سازی حواس پنج گانه و ایجاد تجربه مستقیم، مفاهیم انتزاعی را به تجربه های ملموس تبدیل کرده و منجر به تقویت حافظه بلندمدت، درک ارتباط میان گذشته و حال و افزایش انگیزه یادگیری می شود. نتایج تحقیق پیشنهاد می کند که گردش علمی نباید صرفا یک تفریح، بلکه باید به عنوان یک فعالیت آموزشی برنامه ریزی شده با اهداف مشخص و فعالیت های پیش و پس از سفر اجرا شود.

کلیدواژه ها:

گردش علمی ، یادگیری تجربه گرایانه ، آموزش تاریخ ، یادگیری عمیق ، محیط های تاریخی.