تاثیر روش ایفای نقش بر یادگیری مفاهیم درس ادبیات فارسی در دوره متوسطه اول

درس ادبیات فارسی در دوره متوسطه اول به دلیل دارا بودن متون نظم و نثر کهن، نیازمند روش های تدریسی است که بتواند دانش آموز را با جهان متن پیوند دهد. این پژوهش مروری با هدف بررسی اثربخشی روش «ایفای نقش» بر تعمیق یادگیری مفاهیم درسی انجام شده است. با بهره گیری از تحلیل اسنادی و مرور پیشینه پژوهش، یافته ها نشان می دهد که ایفای نقش با ایجاد فرصت برای همذات پنداری با شخصیت های داستانی و نمایشی، منجر به درک بهتر آرایه های ادبی، ارتقای مهارت های کلامی، تقویت هوش هیجانی و درک عمیق تر مضامین اخلاقی و عرفانی در متون ادبی می شود. این روش با تبدیل کلاس درس به صحنه نمایش، یادگیری را از حالت حافظه محور به یادگیری فعال و ساختن گرا تغییر می دهد.

کلیدواژه ها:

ایفای نقش ، ادبیات فارسی ، یادگیری فعال ، دوره متوسطه اول ، درک مطلب.