بررسی تاثیر اضطراب اجتماعی بر روابط همسالان و سلامت روانی دانش آموزان در محیط مدرسه

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر اضطراب اجتماعی بر کیفیت روابط همسالان و وضعیت سلامت روانی دانش آموزان در محیط مدرسه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. اضطراب اجتماعی به عنوان یکی از شایعترین اختلالات دوران نوجوانی، می تواند عملکرد تحصیلی، تعاملات اجتماعی و بهزیستی روانشناختی فراگیران را به طور چشمگیری تحت تاثیر قرار دهد. در این مطالعه، با استفاده از روش توصیفی-همبستگی، نمونه ای از ۳۸۰ دانش آموز مقطع متوسطه اول و دوم به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی لایبویتز (LSAS)، پرسشنامه روابط همسالان (PPQ) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-۲۸) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین اضطراب اجتماعی با ابعاد منفی روابط همسالان (طردشدگی، پرخاشگری و کمرویی) همبستگی مثبت و معنادار و با ابعاد مثبت (حمایت اجتماعی، همدلی و پذیرش) همبستگی منفی و معنادار وجود دارد. همچنین اضطراب اجتماعی پیش بینی کننده قوی و معکوس برای سلامت روانی دانش آموزان بود و مولفه های نشانه های جسمانی، اضطراب و بی خوابی، اختلال در کارکرد اجتماعی و افسردگی را به طور معناداری تبیین می کرد. تحلیل رگرسیون نشان داد که ۴۲ درصد از واریانس مشکلات سلامت روان و ۳۸ درصد از واریانس روابط همسالان توسط اضطراب اجتماعی تبیین می شود. نتایج بر ضرورت طراحی برنامه های مداخله ای مبتنی بر مدرسه برای کاهش اضطراب اجتماعی و ارتقای مهارت های اجتماعی و تاب آوری روانی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، روابط همسالان ، سلامت روانی ، دانش آموزان ، محیط مدرسه.