تاثیر فعالیت های خیرخواهانه دانش آموزی بر شکل گیری رفتارهای نوع دوستانه

فعالیت های خیرخواهانه دانش آموزی یکی از ظرفیت های مهم تربیتی مدرسه برای پرورش ارزش های اخلاقی، اجتماعی و انسانی در کودکان و نوجوانان است. مشارکت دانش آموزان در فعالیت هایی مانند کمک به دانش آموزان نیازمند، جمع آوری کمک های غیرنقدی، مشارکت در پویش های نیکوکاری، اهدای وسایل آموزشی، فعالیت های داوطلبانه، کمک به سالمندان و حمایت از محیط زیست، زمینه ای عملی برای تجربه همدلی، مسئولیت پذیری، همکاری و نوع دوستی فراهم می کند. برخلاف آموزش صرفا نظری ارزش های اخلاقی، فعالیت خیرخواهانه دانش آموز را در موقعیتی قرار می دهد که باید یک ارزش اخلاقی را به رفتار واقعی تبدیل کند. از این رو، چنین فعالیت هایی می توانند درونی سازی ارزش های انسانی و شکل گیری رفتارهای پایدار نوع دوستانه را تسهیل کنند. در نظام تربیتی ایران نیز تقویت روحیه تعاون، نیکوکاری، نوع دوستی و کمک به دیگران از اهداف تربیتی دانش آموزان محسوب می شود. مقاله حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی به بررسی مفهوم فعالیت های خیرخواهانه دانش آموزی، مفهوم رفتار نوع دوستانه، سازوکارهای تاثیرگذاری فعالیت های خیرخواهانه بر رفتار دانش آموزان، نقش مدرسه و معلم، عوامل موثر بر موفقیت این فعالیت ها و راهکارهای توسعه آن می پردازد.

کلیدواژه ها:

فعالیت خیرخواهانه ، دانش آموزان ، نوع دوستی ، همدلی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، نیکوکاری ، تربیت اخلاقی.