موضوع تاثیر بازی های حرکتی بدون تجهیزات بر رشد مهارت های حرکتی و خلاقیت دانش آموزان

بازی یکی از طبیعی ترین و موثرترین شیوه های یادگیری در دوران کودکی و نوجوانی است و می تواند زمینه مناسبی برای رشد جسمانی، شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان فراهم کند. در این میان، بازی های حرکتی بدون تجهیزات به دلیل سادگی، کم هزینه بودن و امکان اجرای آن ها در کلاس، حیاط مدرسه و فضاهای محدود، از اهمیت ویژه ای برخوردارند. این بازی ها با استفاده از حرکات طبیعی بدن مانند دویدن، پریدن، تعادل، چرخش، تغییر جهت، تقلید و واکنش به محرک ها، فرصت مناسبی برای تقویت مهارت های حرکتی بنیادی فراهم می کنند. از سوی دیگر، هنگامی که دانش آموز در جریان بازی با موقعیت های متغیر، قوانین قابل تغییر و مسئله های حرکتی روبه رو می شود، ناچار است راه حل های گوناگون را تجربه کند و از تفکر واگرا و خلاقانه بهره بگیرد. پژوهش ها نیز نشان داده اند که بازی های حرکتی و رویکردهای مبتنی بر تفکر واگرا می توانند هم مهارت های حرکتی و هم خلاقیت حرکتی کودکان را تقویت کنند. برای نمونه، در پژوهشی روی کودکان ۷ تا ۸ سال، بازی های مبتنی بر تفکر واگرا و همگرا موجب بهبود معنادار شایستگی حرکتی و خلاقیت حرکتی شدند و گروه تفکر واگرا عملکرد بهتری در شایستگی حرکتی داشت. همچنین پژوهشی روی کودکان ۸ تا ۱۰ سال نشان داد که ترکیب بازی های طراحی شده توسط معلم و کودک می تواند مولفه های مختلف آمادگی جسمانی و برخی ابعاد خلاقیت را بهبود دهد. مقاله حاضر با رویکرد مروری به بررسی مفهوم بازی های حرکتی بدون تجهیزات، نقش آن ها در رشد مهارت های حرکتی، تاثیرشان بر خلاقیت، مزایای آموزشی و راهکارهای استفاده از این بازی ها در مدارس می پردازد.

کلیدواژه ها:

بازی های حرکتی ، مهارت های حرکتی ، خلاقیت ، دانش آموزان ، تربیت بدنی ، بازی بدون تجهیزات ، یادگیری حرکتی.