تحلیل اخلاق شناختی استفاده از سیستم های نظارتی مبتنی بر هوش مصنوعی در کلاس های هوشمند

این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی، به تحلیل اخلاقی استفاده از سیستم های نظارتی هوشمند در کلاس های درس ایران پرداخته است. با مصاحبه با ۲۸ نفر از خبرگان (معلمان، مدیران، متخصصان فناوری و حقوقدانان)، یافته ها در ۵ محور اصلی دسته بندی شدند: فرصت های آموزشی (شخصی سازی و مدیریت)، چالش های اخلاقی (نقض حریم خصوصی و تبعیض الگوریتمی)، ابعاد حقوقی، الزامات اجرایی و راهبردهای تعادل بخش. نتایج نشان می دهد در کنار مزایای عملکردی، این فناوری مخاطرات جدی نظیر آسیب به روابط انسانی و حریم خصوصی دانش آموزان به همراه دارد. پژوهش پیشنهاد می کند برای بهره مندی از این فناوری، تدوین «منشور اخلاقی»، طراحی سیستم های نظارتی «حداقلی»، «نظارت ترکیبی انسانی-هوشمند» و افزایش شفافیت، ضروری است. در نهایت، ورود این ابزارها فراتر از تحولی فناورانه، تغییری ارزشی است که موفقیت آن مشروط به بازنگری در مفاهیم کرامت انسانی و نظارت مستمر است.

کلیدواژه ها:

اخلاق هوش مصنوعی ، کلاس هوشمند ، حریم خصوصی ، نظارت آموزشی.