بررسی تاثیر سواد هوش مصنوعی مولد بر خودتنظیمی و استقلال یادگیری دانش آموزان در محیط های آموزشی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سواد هوش مصنوعی مولد بر خودتنظیمی و استقلال یادگیری دانش آموزان در محیط های آموزشی به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است. با گسترش روزافزون ابزارهای هوش مصنوعی مولد در نظام های آموزشی، درک چگونگی تاثیر این فناوری ها بر مولفه های شناختی و فراشناختی یادگیرندگان به یک ضرورت بنیادین تبدیل شده است. این مطالعه با مرور نظام مند منابع معتبر داخلی و خارجی در بازه زمانی سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ تلاش دارد تا ابعاد مختلف این تاثیر را واکاوی نماید. یافته های مروری نشان می دهد که سواد هوش مصنوعی مولد، فراتر از مهارت فنی، به عنوان یک شایستگی کلیدی عمل می کند که می تواند ساختار خودتنظیمی یادگیرنده را از راه های گوناگونی دگرگون سازد. همچنین، شواهد موجود حاکی از آن است که این نوع سواد با تقویت آگاهی فراشناختی و مهارت های مدیریت منابع، به افزایش استقلال یادگیری دانش آموزان در مواجهه با تکالیف پیچیده آموزشی منجر می شود. با این وجود، میزان و کیفیت این تاثیر به شدت به سطح دانش پیشین، نگرش نسبت به فناوری و طراحی محیط آموزشی وابسته است. این مقاله با تاکید بر ماهیت دوگانه این فناوری ها، به تحلیل فرصت ها و چالش های پیش روی نظام آموزش و پرورش در زمینه پرورش این سواد جدید می پردازد. در نهایت، چارچوبی مفهومی برای درک روابط بین این سه متغیر ارائه می گردد که می تواند مبنایی برای سیاست گذاری آموزشی و طراحی برنامه های درسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی مولد ، خودتنظیمی ، استقلال یادگیری ، دانش آموزان ، محیط آموزشی