نقش قصه گویی آموزشی در تقویت مهارت های ارتباطی و رشد خلاقیت دانش آموزان ابتدایی

قصه گویی یکی از روش های آموزشی جذاب و متناسب با ویژگی های شناختی و عاطفی کودکان است که می تواند علاوه بر ایجاد انگیزه برای یادگیری، زمینه رشد مهارت های ارتباطی و خلاقیت دانش آموزان را فراهم سازد. هدف پژوهش حاضر، بررسی مروری نقش قصه گویی آموزشی در تقویت مهارت های ارتباطی و رشد خلاقیت دانش آموزان ابتدایی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، مروری تحلیلی انجام شد. جامعه پژوهش شامل مطالعات و منابع علمی مرتبط با قصه گویی آموزشی، مهارت های ارتباطی، خلاقیت و آموزش دانش آموزان دوره ابتدایی بود. منابع مرتبط پس از بررسی عنوان، چکیده و محتوای مطالعات انتخاب و یافته های آنها به شیوه توصیفی تحلیلی و موضوع محور بررسی و طبقه بندی شدند. یافته ها نشان داد که قصه گویی آموزشی از طریق ایجاد فرصت برای گفت وگو، بازگویی داستان، گوش دادن فعال، ایفای نقش و تعامل گروهی می تواند به تقویت بیان شفاهی، مهارت شنیداری، مشارکت اجتماعی و اعتمادبه نفس ارتباطی دانش آموزان کمک کند. همچنین، استفاده از فعالیت هایی مانند تغییر پایان داستان، خلق شخصیت جدید، ارائه راه حل های متفاوت و داستان سازی، زمینه تحریک تخیل، تفکر واگرا، انعطاف پذیری ذهنی و تولید ایده های جدید را فراهم می کند. نتایج همچنین نشان داد که اثربخشی قصه گویی به عواملی مانند انتخاب داستان متناسب با سن، مهارت معلم در روایت، استفاده از پرسش های باز، مشارکت فعال دانش آموزان و ایجاد فضای امن و تعاملی در کلاس وابسته است. در مجموع، قصه گویی آموزشی می تواند به عنوان راهبردی موثر برای پیوند یادگیری، ارتباط اجتماعی و خلاقیت در دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قصه گویی آموزشی ، مهارت های ارتباطی ، خلاقیت ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری تعاملی