چگونه توانستم میزان علاقه، مشارکت و یادگیری دانش آموزان را در آموزش کلیات قرآن افزایش دهم؟

قرآن کریم، کتاب هدایت و مهم ترین منبع تربیت دینی مسلمانان است. آموزش قرآن در مراکز قرآنی و مدارس، تنها به روخوانی و حفظ آیات محدود نمی شود، بلکه باید زمینه آشنایی دانش آموزان با مفاهیم، پیام ها، آداب تلاوت و کاربرد آموزه های قرآنی در زندگی روزمره را نیز فراهم کند. در جریان آموزش «کلیات قرآن» در دارالقرآن امام جواد (ع)، مشاهده شد که تعدادی از دانش آموزان در مقاطع ابتدایی، متوسطه اول و متوسطه دوم، علاقه و مشارکت کافی در جلسات آموزشی ندارند. برخی از دانش آموزان مفاهیمی مانند نام سوره ها، تعداد آیات، ترتیب نزول، موضوعات قرآنی، آداب تلاوت، مفهوم وحی، تفاوت سوره های مکی و مدنی و پیام های اخلاقی قرآن را به خوبی درک نمی کردند. همچنین تفاوت سنی و علمی دانش آموزان، یکنواختی برخی روش های آموزشی و کمبود فعالیت های جذاب و گروهی، بر میزان مشارکت آنان تاثیر گذاشته بود.هدف این اقدام پژوهی، افزایش علاقه، مشارکت و یادگیری دانش آموزان در آموزش کلیات قرآن بود. برای شناخت دقیق مسئله، از روش هایی مانند مشاهده، گفت وگو با دانش آموزان، پرسش نامه، آزمون اولیه، مصاحبه با والدین و مشورت با همکاران استفاده شد. پس از تحلیل اطلاعات، راهکارهایی ازجمله استفاده از روش قصه گویی قرآنی، بازی و مسابقه، آموزش تصویری، تشکیل گروه های همیار، استفاده از کارت های آموزشی، نمایش کلیپ های کوتاه، تشویق مناسب، ارائه فعالیت های متناسب با سن دانش آموزان و پیوند دادن مفاهیم قرآنی با زندگی روزمره اجرا گردید.نتایج اجرای راهکارها نشان داد که علاقه و مشارکت دانش آموزان در کلاس افزایش یافت، میزان یادگیری مفاهیم کلیات قرآن بهبود پیدا کرد و دانش آموزان با انگیزه و اشتیاق بیشتری در فعالیت های قرآنی شرکت کردند. همچنین همکاری گروهی، اعتمادبه نفس، قدرت بیان و نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به قرآن تقویت شد.

کلیدواژه ها:

قرآن کریم ، کلیات قرآن ، اقدام پژوهی ، آموزش قرآن ، مشارکت دانش آموزان ، دارالقرآن ، یادگیری فعال.