اثربخشی زوج درمانی شناختی-رفتاری بر کیفیت ارتباط زناشویی و اعتماد در روابط بین زوجین دارای طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی زوج درمانی شناختی-رفتاری بر کیفیت ارتباط زناشویی و اعتماد در روابط بین زوجین دارای طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز بود. جامعه ی پژوهش حاضر شامل زوجین دارای طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز در سال ۱۴۰۴ می باشند؛ که شامل ۱۵۰ زوج بودند و حجم نمونه ۳۰ زوج (۶۰ نفر) بود که براساس نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند. طرح پژوهش از نوع نیمه تجربی، پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل: (مقیاس کیفیت روابط زناشویی ، باسبی و همکاران،۱۹۹۵)، (پرسشنامه اعتماد در روابط بین فردی، رمپل و هولمز، ۱۹۸۶) و (مداخله زوج درمانی شناختی - رفتاری، ابشتاین و باکوم،۲۰۰۲) بودند. پس از گزینش تصادفی گروه ها، از گروه آزمایش و گروه کنترل پیش آزمون به عمل آمد. سپس بر روی گروه آزمایش، مداخله زوج درمانی شناختی - رفتاری به مدت ۱۰ جلسه و هر جلسه به مدت یک ونیم ساعت، دو بار در هفته ارائه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس و نرم افزار ۲۷spss استفاده شد. با توجه به یافته های به دست آمده مقدار ۰۹۲/۸۷=F، ۰۰۰۱/۰P< به دست آمد که نشان می دهد تحلیل کوواریانس چندمتغیری به طور کلی معنادار بوده است و نتایج نشان می دهد که زوج درمانی شناختی-رفتاری بر کیفیت ارتباط زناشویی و اعتماد در روابط بین زوجین دارای طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز اثر دارد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی شناختی-رفتاری ، کیفیت ارتباط زناشویی ، اعتماد در روابط بین زوجین ، طلاق عاطفی.