مدیریت مشارکتی در مدرسه؛ تاثیر همکاری بر رشد اجتماعی دانش اموز

مطالعه ی حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت مشارکتی در مدارس بر رشد اجتماعی دانش آموزان به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است. مدیریت مشارکتی به عنوان رویکردی دموکراتیک، زمینه ساز حضور فعال همه ی ذی نفعان از جمله معلمان، دانش آموزان و اولیا در فرآیند تصمیم گیری های آموزشی و پرورشی می گردد. این همکاری نه تنها به بهبود کیفیت تصمیمات کمک می کند، بلکه بستری غنی برای تعاملات اجتماعی سازنده فراهم می آورد. رشد اجتماعی دانش آموزان، که شامل کسب مهارت های همدلی، همکاری، مسئولیت پذیری و حل تعارض است، در سایه ی چنین فضایی به طور چشمگیری تسهیل می شود. بررسی های نظری نشان می دهد که مدارس با ساختار مشارکتی، کارگاه های زنده ی تمرین شهروندی و زندگی جمعی برای دانش آموزان محسوب می شوند. در این میان، نقش معلم از یک انتقال دهنده ی صرف اطلاعات به یک تسهیل گر و همیار در فرآیند یادگیری اجتماعی تغییر می یابد. همچنین، مشارکت اولیا در امور مدرسه، ارتباط میان خانه و مدرسه را تقویت کرده و به تداوم تجارب اجتماعی دانش آموز در محیط های مختلف کمک شایانی می نماید. با این حال، پیاده سازی موفق این رویکرد نیازمند تغییر در نگرش مدیریتی و باور به توانایی های دانش آموزان در تصمیم گیری است. در نهایت، یافته های این مرور ادبیات حاکی از آن است که مدیریت مشارکتی یک سرمایه گذاری بلندمدت برای پرورش نسلی مسئول، متعهد و دارای مهارت های بین فردی قوی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت مشارکتی ، مدرسه ، همکاری ، رشد اجتماعی ، دانش آموز