تاثیر آموزش هنر بر خلاقیت و خودکارآمدی دانش آموزان

آموزش هنر به عنوان یکی از مهم ترین عرصه های تربیتی، نقشی بی بدیل در پرورش خلاقیت و خودکارآمدی دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر آموزش هنر بر خلاقیت و خودکارآمدی دانش آموزان با رویکرد کیفی تدوین شده است. یافته های پژوهش های مرور شده نشان می دهد که آموزش هنر با ایجاد فضایی برای ابراز وجود، تقویت حس کنجکاوی و فراهم کردن فرصت های تجربه پذیری، به طور مستقیم بر رشد خلاقیت و خودکارآمدی دانش آموزان تاثیر می گذارد. بر اساس مدل دوبعدی حمایت معلم و همسالان، حمایت های آموزشی از طریق دو مسیر موازی «علاقه به یادگیری هنر» و «خودکارآمدی هنری» با خلاقیت هنری ارتباط پیدا می کند.حمایت معلم از طریق «توانمندسازی ساختاریافته» و «مراقبت زمینه مند» و حمایت همسالان از طریق «برخورد شناختی» و «هم آفرینی عاطفی» به تقویت خلاقیت و خودکارآمدی دانش آموزان منجر می شود. همچنین نتایج پژوهش ها نشان می دهد که رویکرد آموزش هنر مبتنی بر انتخاب (CBAE) با ایجاد احساس «هنرمند بودن» در دانش آموزان و فراهم کردن آزادی انتخاب، مشارکت آنان را در درس هنر افزایش می دهد و حس خودکارآمدی را در کار هنری تقویت می کند. مقاله با ارائه راهکارهای عملی برای معلمان و مدیران آموزشی به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

آموزش هنر ، خلاقیت ، خودکارآمدی ، دانش آموزان ، مطالعه کیفی ، حمایت معلم ، حمایت همسالان