مدارس باز (Open Schools): آموزش هایی که هیچ دیواری ندارند (پلتفرم های یادگیری باز)

مدارس باز یا «مدارس بدون دیوار» به عنوان یکی از جسورانه ترین و تاثیرگذارترین جنبش های آموزشی قرن بیستم، با هدف شکستن مرزهای سنتی میان مدرسه و جامعه، رویکردی نوین به یادگیری ارائه دادند. این مقاله به بررسی تاریخچه، مبانی نظری، اصول، چالش ها و چشم انداز مدارس باز با رویکردی تحلیلی-کیفی می پردازد. یافته های پژوهش های مرور شده نشان می دهد که ایده مدارس باز در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به عنوان واکنشی به نظام های آموزشی خشک و متمرکز ظهور کرد و بر این اصل استوار بود که «کل جامعه یک مدرسه است». در مدارس باز، دانش آموزان می توانستند با آزادی بیشتری به انتخاب فعالیت های یادگیری بپردازند، از منابع متنوع جامعه بهره ببرند و در فضایی بدون دیوارهای فیزیکی و ذهنی، مهارت های زندگی را بیاموزند. با این حال، جنبش مدارس باز در دهه ۱۹۸۰ به دلیل چالش هایی مانند سر و صدای زیاد، کاهش تمرکز دانش آموزان، نبود آمادگی معلمان و فشار نظام های ارزشیابی سنتی، با افول مواجه شد. مقاله با ارائه راهکارهای عملی برای پیاده سازی مدارس باز در نظام آموزشی ایران به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

مدارس باز ، آموزش بدون دیوار ، یادگیری مشارکتی ، پلتفرم های یادگیری باز ، مدرسه محوری جامعه ، آموزش باز.