بررسی دوست یابی و دوستی در آیینه کلام امام علی علیه السلام

امروزه یکی از موثرترین عوامل در شکل گیری شخصیت انسان، گروه همسالان و دوستان هستند. با نگاهی به آموزه های دینی، به این نکته مهم پی می بریم که شارع مقدس بسیار پیشتر از علم، یعنی از همان سال های آغازین نزول وحی، آیات بسیاری را در این رابطه بیان داشته و طی آنها تاثیر همنشین و دوست را در شکل گیری افکار و صفات اخلاقی بسیار موثر دانسته است. قرآن کریم در سوره فرقان آیات ۲۷ تا ۲۹ به زیبایی نشان می دهد که چگونه دوستان بد، انسان را تا سر حد هلاکت و نابودی پیش می برند و در مقابل، دوستان صالح و باایمان، او را به قله های کمال انسانی رهنمون می سازند. از آنجا که در عصر و زمان حاضر، یافتن دوست خوب از یافتن گوهری کمیاب و گرانبها سخت تر است و تشخیص دوستی های ناسالم و سالم دقتی بسیار ظریف و موشکافانه نیاز دارد، این تحقیق با هدف ارائه راهکار مدیریت فرهنگی صحیح در ارتباطات عاطفی و اجتماعی در سایه کلام گهربار مولی متقیان علی علیه السلام صورت پذیرفته است. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات کاربردی بوده و روش جمع آوری اطلاعات، کتابخانه ای با استفاده از منابع معتبر همچون نهج البلاغه، غررالحکم، اصول کافی و تفاسیر شیعی است. یافته های تحقیق نشان می دهد که از دیدگاه امام علی علیه السلام، دوست خوب باید دارای ویژگی هایی چون ایمان، تقوا، عقل و خردمندی، علم و دانش، راستگویی، وفاداری و پایبندی به تعهدات باشد. همچنین برترین دوستی ها از نگاه ایشان، دوستی با خدا، پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم و اهل بیت علیهم السلام است و دوستی های ناپایدار و ناسالم، آفات و موانعی دارند که در کلام علوی به آنها اشاره شده است. این تحقیق می کوشد تا جوانان عزیز را با معیارهای انتخاب دوست شایسته آشنا نموده و ایشان را در رعایت اعتدال در دوستی یاری رساند.

کلیدواژه ها:

دوستی ، دوست یابی ، امام علی علیه السلام ، نهج البلاغه ، آداب دوستی ، حقوق دوست